Sneeuw

jan wolkers sneeuw 1993_bewerkt-1
‘De ochtenden zijn donker. De middagen tersluiks. We hebben de grond in geen maanden gezien. Ons duister is wit, ons licht is wit, ons zicht is verdwenen. Alles vlokt. Wie luistert hoort alleen zichzelf. Soms vallen vlokken traag in de vorm van grote hondenpoten, soms wervelen ze bij miljoenen; ze dwarrelen, stapelen zich op tegen de kozijnen, plakken aan de ruiten, sneeuwen ons in. Buitenshuis bestaat niet meer.’ [Laura Broekhuysen, Winter-IJsland, 2017. Zeefdruk van Jan Wolkers, Sneeuw, 1993]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

N8

20181215_192600_bewerkt-1
Vanavond rond 19.15 uur vlakbij Krommenie.

Geplaatst in Vandaag | Een reactie plaatsen

Ekster

20181214_150045_bewerkt-1
Vanmiddag rond 15.00 uur in Castricum.

Geplaatst in Vandaag | Een reactie plaatsen

Uien

ron linthoudt rode ui 2018_bewerkt-1
‘We zagen altijd wel kans een zak bonen, uien, een stuk kaas of wat aardappelen buit te maken en Asta richtte er feestmalen mee aan. Dikwijls heb ik me over haar verbaasd als ik bij haar in de keuken stond en haar aan het fornuis bezig zag. Alleen al door de manier waarop zij met haar pannen manoeuvreerde, leken ze aan inhoud te winnen.’ [Marga Minco, Storing/Achter het schot, 2004. De 98-jarige Marga Minco kreeg eergisteren de P.C. Hooftprijs 2019. Ron Linthoudt, Rode ui, 2018]

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Goud

yves klein monogold sans titre 1960_bewerkt-1
‘Dacht ik soms dat men met goud alle problemen kon oplossen? Dacht ik dat soms? Welaan, goud was goed, goud was prachtig. Een mens kon welbeschouwd niet zonder. Maar problemen loste je er niet mee op. Voor het lenigen der noden, tegen het lijden van de ziel – zogezegd – schoot goud volledig tekort…’ [Pieter Waterdrinker, Een dame in Kislovodsk/De goudmaker van Soezdal, 2018. Yves Klein, Monogold sans titre, 1960]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Blackness

kehinde wiley samuel johnson 2009_bewerkt-1
‘That morning, like every morning, the first decision he made regarded his Blackness. His skin was a deep, constant brown. In public, when people could actually see him, it was impossible to get his Blackness down to anywhere near a 1.5. If he wore a tie, wing-tipped shoes, smiled constantly, used his indoor voice, and kept his hands strapped and calm at his sides, he could get his Blackness as low as 4.0.’ [Nana Kwame Adjei–Brenyah, Friday Black, 2018. Kehinde Wiley, After Sir Joshua Reynolds’ Portrait of Doctor Samuel Johnson, 2009]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Zwijgen

anne forest hemming 2016_bewerkt-1
laat mij zwijgen en niet wijzen.
Wat vermag ik zelf nou helemaal
bij alle vijandschap in deze wereld.

[Gert Bremer, Laat mij maar zingen. Psalmen na geschreven, 2018. Anne Forest, Hemming, 2016]

Geplaatst in Gelezen | 1 reactie