Omhoog

‘Naaktzadige sparren, mannelijk en vrouwelijk ineen. Ik vroeg me af hoe het zou zijn om in zo’n vierkant veld een bedoelde spar tussen de sparren te zijn, dorre schemer makend met je takken, altijd wetend wat je moest doen: loodrecht omhoog groeien.’ [Mariken Heitman, De wateraap, 2019. Schilderij van Vasily Polenov]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Bestaansbesef

‘Het oude gevoel van leegte werd vervangen door een nooit eerder ervaren, stimulerend bestaansbesef, en een daaruit volgende ontdekking. Dat het dit was en niets anders waarnaar hij op zoek was gegaan vanaf zijn vertrek uit de Ligurische Regiohoofdstad. Een stimulerend bestaansbesef.’ [Gianfranco Calligarich, In de omhelzing van de rivier, 2018. Marc Chagall, Walk, 1918]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Mosterd

‘O sterveling, gedenk toch te sterven!’ hoorde ik iemand achter mijn rug ineens met een knerpend stemgeluid declameren. ‘Het universum is als een nachtkaars die langzaam dooft!’ Ik draaide me om en keek in het gezicht van een Rus met een getrimd rossig baardje en grijs haar; hij stonk enorm uit zijn mond naar mosterd. [Pieter Waterdrinker, Een dame uit Kislovodsk, 2018. Alejandra Gauzen, Mustard, 2014]

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Wandeling 43

Eind van de middag in het Vondelprak. 10.032 stappen. Vandaag is dag 150 van het project 6.500 stappen per dag.

Geplaatst in Vandaag | Een reactie plaatsen

Weten

‘Ik geloof dat we bij geboorte alles weten, dat we oneindig veel meer waarnemen dan de dunne schil van de zichtbare wereld, dat we op duizelingwekkend niveau associëren en verbinden. En dat vervolgens deze kennis er zo snel mogelijk uitgeramd wordt ten faveure van de eenzijdige belichting op iets dat er uiteindelijk niet zoveel toe doet – de buitenkant. Vandaar dat we ook eeuwig blijven zoeken naar meer, en anders, en beter. [Nicolien Mizee, De kennismaking, 2017. Zhang Xiaogang, Red child, 2005]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Begraafplaats

‘We mochten daar niet komen, behalve als we naar een begrafenis moesten: de namen van de overledenen stonden op de grafstenen en dat zou ons kunnen aanzetten tot lezen, en vervolgens tot allerlei verdorvenheid. Lezen was niet voor meisjes: alleen mannen waren bestand tegen zoiets heftigs.’ [Margaret Atwood, De Testamenten, 2019. Tracy Tauber, Graveyard at Emms, 2014]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Identificeren

‘Hij wilde geloven dat hij op de een of andere manier weer zou terugveranderen, gerepareerd zou worden, maar hij twijfelde al, en geloofde het niet, en toen hij zich afvroeg of hij het zich allemaal maar verbeeldde, en dat testte door een selfie te nemen en die in een album te plaatsen, kon het algoritme dat in het verleden zo zeker, zo betrouwbaar feilloos zijn naam had gesuggereerd, hem niet identificeren.’ [Moshin Hamid over de paniek van Anders die op een morgen ontdekt dat hij van huidskleur is veranderd, in De laatste witte man, 2022. Casper Verborg, Black face no. 2, 2011]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Barmhartigheid

‘En – dat idee kreeg Santandrea toe hij hem zo zag – zonder ook maar iets anders te doen dan voor de balkondeuren te staan die toegang gaf tot het dakterras van zijn appartement. Kijkend naar de meeuwen die omhoogvlogen naar de daken aan de kant van de rivier alsof ze iedereen – ook hem, afkomstig uit zijn Ligurische Regiohoofdstad – erop wilden wijzen dat ongeacht welk drama het bestaan ook in petto kon hebben, ergens toch altijd de eindeloze barmhartigheid van de zee was, zeg maar.’ [Gianfranco Calligarich, In de omhelzing van de rivier, 2018. Felix Vallotton, Marée montante le soir, 1915]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Vooruitzichten

‘En dan overvalt het me weer, het snikken, verheft zich opnieuw een golf vooruitzichten vol verlies. Melktanden, grootouders, huisdieren, vrienden, massa’s sjaals, mutsen, liefjes, mijn haren, mijn vertrouwen, die twee. Ik vind het ook zo treurig dat wat ik kwijt zal raken weer de overhand krijgt, dat ik al drie maanden oefen, maar me niet beter weet te bedwingen.’ [Annelies Verbeke, Huilbaby, in: Halleluja, 2017. Aleksandar Avramovic, Screaming baby, 2013]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Rog

‘De algemene ontwikkeling die ik bezit is voor een groot deel afkomstig uit Suske en Wiske, en uit De Bronzen Sleutel weet ik dat een rog een pannenkoekachtig vormgegeven vis is, die zich laag flappend over de zeebodem verplaatst. Sinds eergisteren weet ik bovendien dat een rog een vis is die je vooral niet moet eten, want ik ben in geen jaren zo ziek geweest.’ [Nicolien Mizee, De kennismaking, 2017. Chaim Soutine, Still life with rayfish, 1924]

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Ei 111

Wenqin Chen, Standing egg no. 4

Geplaatst in Ei | Een reactie plaatsen

Nerveus

‘Hoewel ze uiteraard niets met de hele verdwijning van doen heeft maken de agenten, met hun grote lompe schoenen en weinig doorgrondelijke blikken, haar nerveus: zouden ze haar nu een leugendetectortest afnemen dan zou ze waarschijnlijk falen. Ze heeft het ook bij de zelfscankassa in de supermarkt. Merkt ze dat zo’n winkelmevrouw naar haar kijkt, is ze plots als de dood dat ze per ongeluk toch een banaan zonder sticker in haar tas heeft gestopt. Vervolgens scant ze haar boodschappen extra traag, omdat haast per definitie verdacht maakt.’ [Hanna Bervoets, Een modern verlangen – Een koffiebar met een Duitse naam, 2021. Kerry James Marshall, Untitled (policeman), 2015]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Eerlijker

‘Papieren agenda’s zijn overzichtelijker dan digitale, vindt de auteur, die een aanzienlijk deel van haar tijd op aarde besteedt aan zenuwachtig naar haar papieren agenda zoeken. Ze heeft op meerdere plekken gelezen – waar weet ze niet meer – dat agenda’s meer vertellen over een persoon dan dagboeken of brieven. Agenda’s zouden eerlijker zijn, onverbloemd feitelijk: wie, wat, waar, wanneer.’ [Eerste regels van September, Annelies Verbeke, 2022. Schoolagenda van Corine Jagerman, 1985-1986 – uit de VK van 27 augustus 2020]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Werkelijk

‘Ik keek alleen maar naar wat er werkelijk was’, schreef Jan Emmens, van wie als kind verwacht werd dat hij onder de bomen kaboutertjes zag. Toen hem dat niet meer lukte en zijn verstand verbijsterde heeft hij een eind aan zijn leven gemaakt. Fantasievolle mensen moeten veel vitaliteit opbrengen om aan de oppervlakte te blijven, waar het daglicht de overdrijving beperkt en de wereld normaal maakt.’ [Renate Rubinstein, Nee heb je, 1985. Erg te spreken over de goed geschreven en integere biografie van haar jeugd door Hans Goedkoop, Vaderskind. Sam Tufnell, Gnome Mountain, 2017]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Raad

‘Op jouw leeftijd was ik altijd verliefd. Ik ben bij het toneel gegaan omdat ik een meisje van de toneelschool had ontmoet. Nu ja, dat is niet helemaal waar. Dat was zonder haar ook wel gebeurd. Zonder vrouwen kan het leven niet. Maar als ik je één ding mag aanraden: hecht je niet teveel. Kunst is een heilige opdracht. Het overige valt erbij in het niet.’ [Remco Campert, Een liefde in Parijs, 2004. Vlot geschreven, mooi van sfeer, maar het viel tegen, vonden we afgelopen donderdag. Vooral door de gemakzuchtige plot. Hadden we niet verwacht. Everett Shinn, Two man talking, 1951]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen