Eens

20190915_192825_bewerkt-1

Geplaatst in Gezien | Een reactie plaatsen

Watou – één

bram ellens orphans 2018_bewerkt-1
Het zijn schilderijen, verzameld via begrafenisondernemers en kringloopwinkels. Schilderijen die jaren aan een muur hingen en vervolgens door nabestaanden van de hand zijn gedaan. Bram Ellens mengt in deze wonderlijke bouwsels zijn energie als kunstenaar met die van de liefde van de vroegere eigenaar voor zijn schilderij. De bouwsels roepen, zegt de catalogus, een ‘gevoel van berusting en innerlijke stilte’ op bij de toeschouwer. Interessant. Maar bij mij gebeurde er iets anders. Geen innerlijke stilte, een grote beroering juist van kleur, verhalen, gedachten, fantasie en gevoelens, allemaal niet zichtbaar, allemaal gebeurend binnenin. Zo ervaar ik mezelf ook. Niet dat de buitenkant niet mooi is. Ook daar is het nodige te zien, maar de buitenkant reflecteert niet noodzakelijkerwijs de binnenkant, niet altijd tenminste. Voor mij gaat het werk van Ellens over het verschil tussen mijn binnenwereld en buitenwereld. Veel van wat mijn leven kleur geeft, gebeurt in mijn binnenwereld. Hoe ik mezelf beleef, is niet altijd wat anderen ervaren. Maar misschien geldt dat, realiseer ik me al typend, wel voor iedereen. Indrukwekkend. [Bram Ellens, Orphans, 2018]

Geplaatst in Gezien | Een reactie plaatsen

Paté

1567929033576777333698_bewerkt-1
‘Een schrijver willen ontmoeten omdat je van zijn werk houdt, is als een eend willen ontmoeten omdat je van paté houdt’. [Aldus Margaret Atwood, in de VK van afgelopen zaterdag 7 september. Oude Franse schaal voor eendenpaté.]

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Watou – twee


Ik zag het werk van teja van hoften bijna aan het eind van onze wandeling door Watou. Het was te zien in één van de kleine huisjes (voorraadkamers, stallen?) bij de Douviehoeve. Fascinerend hoe de witte slierten op de luchtstroom door de kleine ruimte zweven. Het neemt me totaal in beslag. Ik denk aan buitenaards leven. Bacteriën zou ook kunnen. Gedachtenkronkels, zegt de kunstenaar zelf. Door de adem en de hartenklop heeft het ook iets griezeligs, het beweegt, het lijkt te leven en te zoeken, maar je weet niet waar ze/het op uit zijn. Het kan alle kanten op, zoals gedachten en associaties inderdaad ook doen. Eerlijk gezegd weet ik er verder niet veel over te zeggen, ik denk dat ik val voor de fantasie, het gewoon iets maken dat vanzelfsprekend is en de moeite waard is om naar te kijken. Het hypnotiserende beeld zet mijn gedachten stil en vult me tegelijkertijd. De titel – open mind – wijst, bedenk ik nu, naar een meditatieve toestand. Het zijn trouwens aan elkaar gelijmde fruitdrank-flesjes. [teja van hoften, open mind, 2014]

Geplaatst in Gezien | Een reactie plaatsen

Gok

ron mueck pregnant woman 2002_bewerkt-1
‘Even sta ik stil bij Lucy, haar buik die misschien al dik wordt, haar huid die zich over het uitdijende ding eronder spant. Ik heb zwangerschap altijd maar een vreemd concept gevonden: het idee dat een vrouw een heel nieuw wezen in haar buik kan laten groeien en dat die oneigen verzameling cellen, dat embryonale persoontje dat niemand nog kent, opzwelt in haar meest intieme delen, zich ontvouwt en opvult, gretig vloeistoffen doorslikt tot het te groot wordt om binnen te blijven, als een teek die zich vol bloed zuigt. In een andere context zou het als een tumor worden beschouwd. Maar in plaats van ervan te schrikken, worden we geacht het te omarmen. Kinderen baren wordt als een soort heilige overgangsrite gezien. Maar ik beschouw het als een onmogelijke gok. Want hoe kun je weten wat eruit komt?’ [Elizabeth Day, Het feest, 2017. Willig slachtoffer van een verstikkende klassemaatschappij, psychopaat? We hebben het er lang over gehad. Maar toch, een onderhoudend verhaal, voor zomerse dagen of een lange vliegreis. Ron Mueck, Pregnant woman, 2002]

Geplaatst in Gelezen | Een reactie plaatsen

Steen 5

d l friedman amber bowl 2009_bewerkt-1
Schilderij van D.L. Friedman, Amber bowl, 2009

Geplaatst in steen | Een reactie plaatsen

Onderscheiden

jaume plensa Anna B 2014_bewerkt-1
om pijn te onderscheiden
van alles wat geen pijn is;

[Regels van Wislawa Szymborska, uit het gedicht Notitie. Jaume Plensa, Anna, 2014. Vanmiddag gezien bij Beelden aan Zee in Scheveningen.]

Geplaatst in Gelezen, Gezien | Een reactie plaatsen